Rys historyczny

W okresie do II wojny światowej, budynki w Krakowie były ogrzewane piecami węglowymi, a w przypadku instalacji centralnego ogrzewania przez kotłownie lokowane w obiektach. Rozwój ciepłownictwa rozpoczął się po wojnie. W 1953 roku powstało przedsiębiorstwo o nazwie Miejskie Ciepłownie. Przedsiębiorstwo to obsługiwało 7 kotłowni grzewczych w Nowej Hucie i 5 w starej części Krakowa. W 1956 roku Ciepłownie Miejskie przejęły w zarząd wszystkie kotłownie lokalne w budynkach komunalnych. W 1959 roku firma zmieniła nazwę na Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej. W latach 1958-63 powstała sieć ciepłownicza zasilana z kombinatu Huta im. Lenina. Wybudowano pierwsze grupowe stacje wymienników ciepła o łącznej mocy 140 MWt. W roku 1960 elektrownia Dajwór została przebudowana na elektrociepłownię. Powstał lokalny system ciepłowniczy o mocy 58 MWt. Dajwór równocześnie produkował parę technologiczną dla sąsiadujących zakładów przemysłowych. W następnych latach następowała rozbudowa sieci ciepłowniczej.
W roku 1970 Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej dysponowało:

  • 3 źródłami centralnymi o mocy 580 MWt,
  • 1 405 kotłowniami lokalnymi i osiedlowymi o łącznej mocy około 500 MWt,
  • 163 kotłowniami przemysłowymi o mocy 236 MWt.

Na początku lat sześćdziesiątych powstał plan budowy w Krakowie centralnego źródła ciepła. I etap budowy elektrociepłowni w Łęgu został ukończony w 1970 roku. Równocześnie wybudowano magistrale ciepłownicze, pozwalające na wyprowadzenie ciepła z Elektrociepłowni Kraków - Łęg. Do eksploatacji zostały oddane magistrale:

  • w 1970 roku Wschodnia, obejmująca swym zasięgiem teren Czyżyn, byłego lotniska w Rakowicach i niemal całej Nowej Huty oraz Zachodnia, zasilająca Dąbie, Grzegórzki, część Kazimierza, Wawel i rejon Alei Trzech Wieszczów1,
  • w 1973 roku Północna, dostarczająca ciepło do osiedli Wieczysta, Olsza, Prądnik Biały i Czerwony oraz w rejon ul. 18-Stycznia,
  • w 1974 roku Południowa, obejmująca osiedla Płaszów, Bieżanów i Prokocim.

W 1978 roku rozpoczęła się budowa magistrali Elektrownia Skawina – Kraków. W 1981 roku powstało spięcie pierścieniowe łączące Magistralę Północną z Zachodnią. Wybudowano magistralę łączącą planowaną, a nigdy niezrealizowaną Elektrownię Przewóz, z magistralą Południową. W 1985 roku rozpoczęto pierwsze dostawy ciepła z Elektrowni Skawina do miasta Krakowa. Pojawiła się możliwość zapewnienia całorocznej dostawy ciepła dla potrzeb centralnej ciepłej wody w obszarach zasilanych z Elektrowni Skawina.

Pierwotne plany zaopatrzenia Krakowa w ciepło, nie przewidywały zaopatrywania mieszkańców miasta w ciepłą wodę użytkową, pochodzącą z centralnego systemu ciepłowniczego. W założeniach urbanistycznych przyjęto rozwiązania bazujące na pozyskiwaniu ciepłej wody użytkowej w zabudowie wielorodzinnej w oparciu o indywidualne piece gazowe. Decyzja w tej sprawie podjęta została przez władze miasta, na etapie budowy sieci ciepłowniczej i skutkuje do dziś znaczącym ograniczeniem produkcji ciepła w krakowskiej elektrociepłowni w okresie międzygrzewczym.

W latach osiemdziesiątych kontynuowano rozbudowę magistrali Południowej. W roku 1993 dokończono inwestycje umożliwiające przesył ciepła z Elektrowni Skawina do dalszych rejonów Krakowa: wybudowano spięcie magistrali Skawińskiej z siecią krakowskiej elektrociepłowni, uruchomiono przepompownię „Zakrzówek” i „Wrocławska”, wyłączono z eksploatacji przepompownię „Dajwór”. W latach 90-tych rozbudowa sieci ciepłowniczej miała na celu likwidację uciążliwych kotłowni węglowych.

Od 1995 roku Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. oferuje całoroczną dostawę ciepła umożliwiającą podgrzanie wody również w sezonie letnim.

Aktualnie, wśród usług świadczonych przez MPEC S.A. dominuje dostawa ciepła dla potrzeb centralnego ogrzewania, stanowiąca około 83% sprzedaży energii cieplnej. Prawie 10% ciepła zużywane jest przez odbiorców do przygotowania ciepłej wody użytkowej a 5% dla celów wentylacji . W bilansie sprzedaży ciepła niecały 1% stanowi sprzedaż goracej wody do celów technologicznych a 0,06% sprzedaż pary.

 

1 Obecnie Magistrala ta traktowana jest, w systemie miejskim, jako zachodnie odgałęzienie Magistrali Północnej a nazwa Magistrala Zachodnia dotyczy rurociągu łączącego Elektrownię Skawina S.A. z Miastem Kraków.

Ważne:
strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych w plikach cookies m.in. w celach statystycznych oraz w celu dopasowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkownika. W programie służącym do obsługi internetu możesz zmienić ustawienia dotyczące akceptowania plików cookies.

Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji, wraz ze wskazówkami dotyczącymi zmiany ustawień, można znaleźć w Polityce prywatności

Zamknij